Zastosowanie kości do wróżenia wyrosło prawdopodobnie z rzucania losów, przykładem czego może być wróżenie z kości nadpiętowych owiec (astragali), które są pierwowzorem kości stosowanych dzisiaj. Kości posiadały cztery łatwe do odróżnienia powierzchnie i tym samym nadawały się do rzucenia, gdyż każdej powierzchni można było przypisać jakieś znaczenie. W przeszłości większość zrobione była z drzewa, kości lub kości słoniowej, ale używana również materiałów cenniejszych, które jak wierzono zachowują ukrytą siłę magiczną.
Wróżenie kośćmi
Niektórzy uważają, że wróżyć kośćmi można tylko drugiej osobie, nie samemu sobie. Inny przesąd głosi, że rzucać można tylko w kompletnej ciszy, a jeszcze inny, że chłód i spokój w powietrzu sprzyjają wróżeniu. Najczęściej spotykaną współcześnie metodą jest narysowanie koła o średnicy 30 cm na stole lub innej gładkiej powierzchni.
Trzy kostki rzuca się z ręki lub kubka tak, żeby wylądowały w kole. Jeśli wszystkie kostki upadną poza kołem, pozbieraj i rzuć ponownie. Jeśli znowu wyjdą poza koło, trzeba odłożyć wróżenie na czas bardziej sprzyjający i nie rzucać kości po raz trzeci. Zsumuj liczbę oczek wszystkich trzech kostek i porównaj z podaną listą. Nie liczą się oczka kostki, która upadła poza kołem. Jeśli wypadnie jedna, dodaj oczka dwóch pozostałych, ale pamiętaj, że kostka, która wypadła może oznaczać niepowodzenie dla twych planów. Jeśli poza kołem upadną dwie kostki, możliwe są kłopoty i kłótnie. Jeśli kostka upadnie na podłogę, nadchodzą trudne czasy. Jeśli na podłodze znajdą się dwie kostki, kłopoty będą poważne. Jeśli jedna lub dwie kostki wylądują poza kołem, a suma oczek pozostałych wynosi mniej niż trzy, nie wróży się.
Wróży się tylko z ilości oczek od 3 do 18. Jeśli podczas wróżenia liczba powtarza się, oznacza to nadejście ważnych wiadomości. W rzadkich przypadkach jedna kostka pada na drugą i tam się zatrzymuje - możesz otrzymać prezent, ale jednocześnie musisz uważać zarówno w interesach, jak i w miłości.
